ไม่ใช่ตัวคุณอีกต่อไป

ไม่ใช่ตัวคุณอีกต่อไป
ไม่ใช่ตัวคุณอีกต่อไป
อ่าน: กาลาเทีย 2:14-21 | อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: กันดารวิถี 17-19; มาระโก 6:30-56
ข้าพเจ้าถูกตรึงไว้กับพระคริสต์แล้ว… ชีวิตซึ่งข้าพเจ้าดำเนินอยู่ในร่างกายนี้ ข้าพเจ้าดำเนินอยู่โดยศรัทธาในพระบุตรของพระเจ้า ผู้ได้ทรงรักข้าพเจ้า และได้ทรงสละพระองค์เองเพื่อข้าพเจ้า [ กาลาเทีย 2:20 ]

ในฤดูร้อนปี 1859 ชาร์ล บลองดิน คือคนแรกที่สามารถเดินไต่เชือกข้ามน้ำตกไนแองกาล่า ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาได้พยายามทำมาเป็นร้อยๆครั้ง ครั้งหนึ่งเขาทำพร้อมกับแบกผู้จัดการของเขา แฮรี่ คอลคอร์ดไว้บนหลัง บลองดินสั่งคอลคอร์ดว่า “มองขึ้นแฮรี่…คุณไม่ใช่คอลคอร์ดอีกต่อไป คุณคือบลองดิน…ถ้าผมเอนตัว คุณเอนไปกับผม อย่าพยายามที่จะรักษาสมดุลด้วยตัวคุณเอง เพราะถ้าคุณทำ เราทั้งคู่จะตกลงไปตาย”

ใจความสำคัญที่เปาโลพูดกับผู้เชื่อชาวกาลาเทียคือ คุณไม่สามารถดำเนินชีวิตที่พระเจ้าทรงพอพระทัยได้โดยปราศจากความเชื่อในพระคริสต์ แต่ข่าวดีคือ คุณไม่ต้องทำเอง! ความพยายามของตัวเราเองไม่สามารถพาเราไปถึงพระเจ้าได้ ดังนั้นเราจึงไม่ต้องทำอะไรในความรอดที่ได้รับใช่ไหม ไม่ใช่เลย! คำเชื้อเชิญของเราคือให้ยึดมั่นในพระคริสต์ การยึดมั่นในพระคริสต์หมายถึงให้ตรึงวิถีชีวิตเก่าที่พึ่งตนเองของเราเหมือนกับว่าเราได้ตายไปแล้ว แต่เรายังดำเนินชีวิตต่อไป โดย “ชีวิตซึ่ง(เรา)ดำเนินอยู่ในร่างกายนี้ (เรา)ดำเนินอยู่โดยศรัทธาในพระบุตรของพระเจ้า ผู้ได้ทรงรัก(เรา) และได้ทรงสละพระองค์เองเพื่อ(เรา)” (กท.2:20) มานาประจำวัน

เรากำลังพยายามเดินไต่เชือกไปที่ใดในวันนี้ พระเจ้าไม่ได้ทรงเรียกเราให้เดินไต่เชือกไปหาพระองค์ แต่ทรงเรียกเราให้ยึดมั่นในพระองค์และดำเนินชีวิตร่วมกับพระองค์ เผชิญหน้ากับความกลัว

“คุณจะหยุดพยายามทำให้พระเจ้าพอพระทัยด้วยตัวคุณเองได้อย่างไร
วันนี้คุณต้องยึดมั่นในพระเยซูและวางใจในความชอบธรรมของพระองค์ในเรื่องใด

ข้าแต่พระเยซู ขอบพระคุณสำหรับสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำให้ ซึ่งข้าพระองค์ไม่สามารถทำเองได้ ข้าพระองค์ขอล้มเลิกในการพยายามทำให้พระองค์พอพระทัยด้วยตัวข้าพระองค์เอง และยินดีที่ไม่ต้องทำสิ่งใดเพื่อให้พระองค์ทรงรักข้าพระองค์